เมื่อกล่าวถึงสุนัขพันธุ์ไทย ตามที่นักวิชาการทางนี้ ท่านว่ามี 2 ชนิดคือ
1. พันธุ์หลังอาน เป็นสุนัขพันธุ์ไทยที่แปลกกว่าพันธุ์ไทยอื่นๆตรงที่ บนหลังของมันจะปรากฏมีขวัญเริ่มตรงบริเวณเหนือหัวไหล่แล้วย้อนม้วนหางกลับไปตามกลางสันหลังไปจนถึงหลังสะโพก จะมองเห็นลอยขวัญได้ชัดเจนทุกๆตัว ที่มีหลังอาน
ส่วนข้อที่เคยระบุเอกลักษณ์ประจำตัวสุนัขพันธุ์ไว้เป็นบรรทัดฐานว่า
1.1 สุนัขพันธุ์ไทยจะต้องมี ลักษณะหลังอาน
1.2 จะต้อง มีลักษณะหูตั้ง มีลักษณะคล้ายกลีบบัว
1.3 จะต้องมี ลักษณะหางดาบ คือหางเรียวปลายแหลมโค้งงอไปด้านหน้าเล็กน้อย คล้ายดาบนักรบไทยโบราณ
1.1 สุนัขพันธุ์ไทยจะต้องมี ลักษณะหลังอาน
1.2 จะต้อง มีลักษณะหูตั้ง มีลักษณะคล้ายกลีบบัว
1.3 จะต้องมี ลักษณะหางดาบ คือหางเรียวปลายแหลมโค้งงอไปด้านหน้าเล็กน้อย คล้ายดาบนักรบไทยโบราณ
ถ้าสุนัขตัวใดมีครบลักษณะทั้ง 3 ประการนี้ จัดเป็นสุนัขพันธุ์ไทยหลังอานนทั้งสิ้น และจะมีสีกายของมันเป็นสีนวล สีเหลือง สีสวาด และสีนากเป็นส่วนมาก
2. พันธุ์หลังไม่อาน คือเป็นพันธุ์สุนัขไทยที่เลี้ยงกันมาแต่สมัย ปู่ ย่า ตา ยายแล้ว แปลกกันอย่างแรก ตรงที่หลัง ของสุนัขแบบนี้ไม่มีขวัญบนหลัง จึงไม่เรียกว่า หลังอาน ส่วนที่แสดงลักษณะพันธุ์สุนัขไทยชัดเจนที่รู้ๆกันได้แก่ หูตั้งทั้งคู่ มีลักษณะเป็นคล้ายกลีบบัว มีอุ้งป้องหูตรงปลายแหลม
ลักษณะบ่งบอกชัดเจนอีกประการหนึ่ง ที่ทุกคนมองก็รู้ว่าเป็นสุนัขพันธุ์ไทยแท้ ก็คือ หางดาบ
ที่มา:http://www.baanjomyut.com/library/thai_pets/index.html
http://dogdogdog.site90.com/page2-2.html


ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น